ฉันไม่รู้ว่าวันหนึ่งถ้าเราต้องห่างกันขนาดนั้นจริงๆ
วันที่ฉันไม่มีสิทธิ์ไต่ถามสารทุกข์สุกดิบของเขาแล้ว
วันที่ฉันไม่มีโอกาสได้ดูแลเขาแล้ว
วันที่ฉันมองไม่เห็นเขาอยู่ในสายตา
วันที่มือของฉันเอื้อมไปไม่ถึงเขาอีกแล้ว
ถ้าวันเหล่านั้นมาถึง ฉันจะเป็นห่วงเขาขนาดไหน และฉันจะคิดถึงเขามากเพียงใด
ฉันจะทำอะไรได้มากกว่าคิดถึงและปรารถนาให้เขาได้พบคนดีๆ ที่จะคอยดูแลเขาไหม ?

มันคงจะดีถ้าหากว่าเมื่อเขาห่างฉันไปแล้ว เขารู้สึกดีขึ้น
มีใครที่ดีกว่าฉันคอยดูแลเขา
มีใครที่ดีกว่าฉันคอยรักและหวังดีกับเขาอยู่เสมอ
อย่างน้อยสักครึ่งหนึ่ง...ของที่ฉันเคยมีให้เขาก็ได้

เขาอาจลืมฉันไป หรือไม่ก็ดีใจที่ได้พบสิ่งที่ดีกว่าจนเรื่องระหว่างเรากลายเป็นอดีตที่ไม่มีค่า

แต่มันก็ไม่เป็นไร

ตราบใดที่ฉันยังจำได้ ตราบใดที่ฉันยังคิดถึงและเป็นห่วงเขาอยู่เสมอ

...............................

ฉันจะยังคงจำได้ว่าเขาเข้านอนตอนกี่โมงของทุกคืน

จำได้ว่าเขาชอบกินอะไรซ้ำๆ กันทุกวัน
จำได้ว่าเขาชอบฟังเพลงตอนขับรถทุกที

จำได้ว่าเขาชอบตื่นมาดูบอลกลางดึกทุกครั้งที่มีถ่ายทอดสด
จำได้ว่ารอยยิ้มของเขาเคยทำให้โลกขอฉันสดใสขึ้นได้อย่างไร
จำได้ว่าเขาเป็นกำลังใจที่ดีเสมอไม่ว่าฉันคิดจะทำอะไรก็ตาม
และที่สำคัญ...ฉันจะยังคงจำได้เสมอว่าเราเคยรักกันมากแค่ไหน

ระยะห่างของความสัมพันธ์ไม่ใช่ตัวแปรที่จะทำให้ฉันเลิกเป็นห่วงเขา
ตรงกันข้ามกลับทำให้เป็นห่วงมากยิ่งขึ้น

ฉันไม่ได้อยากได้ยินอะไรมากไปกว่าคำว่า "ฉันสบายดี" จากปากของคนที่เคยรักฉัน
อยากเตือนให้ทานข้าวให้ตรงเวลาเตือนให้ห่มผ้าเวลานอนด้วย ไม่อย่างนั้นจะไม่สบาย

สักวันหนึ่งความรักของฉันอาจลดน้อยลง หรือไม่ก็เปลี่ยนแปรเป็นความรักแบบอื่นที่ไม่ใช่คนรัก
ความเจ็บปวดทั้งหมดทั้งมวลอาจถูกกาลเวลาเยียวยาจนหายดี
แต่ความคิดถึงก็ไม่ได้จางหายไป

ทุกครั้งที่ฉันได้ไปที่ไหนที่เราเคยไปด้วยกัน ฉันเองก็ยังคิดถึงเรื่องเก่าๆ
ทุกครั้งที่ฉันเห็นอาหารจานที่เขาชอบ ฉันก็ยังแอบยิ้มอยู่ในใจ
ทุกครั้งที่ฉันได้ยินเพลงที่เขาชอบจากวิทยุ ฉันก็ยังอยากให้เขาได้ฟังด้วย

อยากถามเขาเหมือนกันว่า เขาคิดถึงฉันเหมือนกันไหม
เวลาที่เขาไม่มีใคร เขาเคยนึกอยากกลับมาหาคนที่รักเขาเสมออย่างฉันไหม
เวลาที่เขามีใคร เขานึกเปรียบเทียบใครคนนั้นกับฉันบ้างไหม
...............................
เวลาผ่านไปนานเหลือเกินแล้ว
ถ้าวันหนึ่งเราได้พบกันอีก
การทักทายของเราคงไม่ใช่รอยยิ้ม
ไม่ใช่คำพูดหวานหูใดๆ เหมือนที่เคยเป็นมา
แต่มันคงเป็นคำถามที่น่าใจหายว่า
"เธอยังจำฉันได้อยู่ไหม?"